همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره 13) -ویژگی های جامعه مهدوی – از سلسله نوشتارهای مرجع ولائی آیت الله العظمی صافی گلپایگانی قدس سره
بسم الله الرّحمن الرّحیم
خدمت ارجمندان عزیز و گرامی دانشجو و دانشور اعضای محترم جامعه اسلامی دانشجویان دانشگاه تبریز – ایدهم الله تعالی -.
سلام علیکم ورحمه الله وبرکاته
با اعلام وصول نامه آن جامعه علمی، بشارت همایش با عنوان «جامعه مهدوی» که – ان شاءالله تعالی – با حضور اساتید معظّم و دیگر فرهیختگان و دوستداران تحقّق جامعه جهانی عدالت گستر مهدوی و دولت کریمه برگزار خواهد شد موجب کمال مسرّت و ابتهاج گردید.
حقیر این ایام خجسته و عید فرخنده ولادت منجی حقیقی جهان و مصلح بزرگ دوران – عجّل الله تعالی فرجه الشریف – را خدمت همه عزیزانی که به شرف حضور در آن همایش روحانی مشرّف و زینت افزای آن می باشند تبریک و تهنیت عرض می نمایم. امیدوارم برگزاری این همایش ها بر درک و بینش و شعور مذهبی و رشد فکری همگان بیفزاید.
انتخاب عنوان «جامعه مهدوی» متضمّن معانی عالی و پیام های سازنده و نشانه توجّه به نواقص جوامع دیگر است که هرکدام در بوته آزمایش، بشر را قانع نکرده و جوابگوی مطالبات او در برقراری یک جامعه و نظام سالم و صالح نمی باشند.
در حال حاضر نظام و جامعه ای که در دنیا بیشتر عنوان دموکراسی و مردم سالاری و مدنی را به خود می بندد و نمونه جوامع به اصطلاح مدنی می باشد رژیم آمریکاست که علناً در دنیا اوّل پرچم دار استعلا و استکبار و استضعاف جوامع دیگر است و درعین حال خودش در استضعاف صهیونیسم و بدترین مکتب های نژادپرست قرار دارد تا حدّی که سرانش به جای آنکه خود مستقلّ باشند تسلیم نیات پلید صهیونیست ها هستند؛ همان گروه اندکی که خود را بشر مافوق و درجه اوّل و شش میلیارد انسان های دنیا را بشر درجه دوم می دانند اما تناقض های این نظام چه در داخل و چه در خارج آن بسیار است.
اصول جامعه مهدوی
جامعه مهدوی جامعه ای است، بر اساس نفی تمایز نژادی و نفی تناقض های اجتماعی، بر اساس اصل و اعلان:
﴿یا أَیهَا النَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاکمْ مِنْ ذَکرٍ وَأُنْثَى وَجَعَلْنَاکمْ شُعُوبًا وَقَبَائِلَ لِتَعَارَفُوا إِنَّ أَکرَمَکمْ عِنْدَ اللّٰهِ أَتْقَاکمْ ﴾
بر اساس نفی برتری جویی و نفی هرگونه استعلا، و هدایت به شعار این آیه:
﴿تِلْک الدَّارُ الْآخِرَه نَجْعَلُهَا لِلَّذِینَ لَا یرِیدُونَ عُلُوّاً فِی الْأَرْضِ وَلَا فَسَاداً﴾
بر اساس نفی طواغیت و قلدران زمین و قلدرمآبی و استبداد و بنا به اصل:
﴿وَلَقَدْ بَعَثْنَا فِی کلِّ أُمَّه رَسُولاً أَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ وَاجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ(
بر اساس عدالت در همه امور و الهام از:
﴿کونُوا قَوَّامِینَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلّٰهِ وَلَوْ عَلَى أَنْفُسِکمْ﴾
و نیز
﴿وَلَا یجْرِمَنَّکمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلَّا تَعْدِلُوا اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى﴾
بر اساس اصول:
﴿قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً﴾ ؛
«وَأَحْبِبْ لِغَیرِک مَا تُحِبُّ لِنَفْسِک»؛
﴿اِدْفَعْ بِالَّتِی هِی أَحْسَنُ﴾
و همچنین:
«وَلَا تَکنْ عَبْدَ غَیرِک وَقَدْ جَعَلَک اللهُ حُرّاً»
و نیز اصول متعدّد دیگر که در همه، نفی ظلم و خیانت و سوءاستفاده از مقام و جاه طلبی و ریاست خواهی و افراط و تفریط و نفی تناقض های اجتماعی و مفاسد دیگر منظور است.
تناقض در دنیای به اصطلاح متمدّن
در دنیای امروز که رژیم های لاییک بیشتر بر آن حاکم اند و قدرت مادّی و سلاح های کشتار جمعی را در دست دارند تناقض هایی دیده می شود که برای هر انسانی که ذرّه ای از فطرت انسانیت را داشته قابل قبول نیست. این تناقض ها در خود جوامع و در مراکز تصمیم گیری در مثل شورای امنیت و به وسیله مستکبران قوی پنجه ظاهر است و تمدّن کنونی را زیر سؤال می برد؛ تناقضاتی که بین جامعه های سیر و مرفّه و جامعه های محروم است از این تناقض هاست؛ درحالی که میلیون ها بشر از کودک و سالمند و زن و مرد در آفریقا و جاهای دیگر محروم و گرسنه به سر می برند در جامعه های زورگو که ثروت دنیا را بلعیده و می بلعند گاه مخارج یک مجلس خوش گذرانی و عشرت و شهوت رانی به مبلغی می رسد که اگر به همان انسان های شرافتمند فقیر بدهند خرج سال هزاران هزار نفر آنها را تأمین می نماید.
به سوی مدینه فاضله
جامعه مهدوی یعنی نفی تمام این ضعف ها و فسادها، یعنی انتظار چنان جامعه واحد جهانی و مدینه فاضله حقیقی که همه ارکان و اعضا و نهادهایش همان گونه که طرح آن ازطرف شخص رسول اعظم صلی الله علیه و اله داده شده، مانند اعضای بدن انسان واحد، انجام وظیفه می نماید.
مسیر همه جوامع به سوی این جامعه است و رسیدن بشر به این جامعه، سنّت الهی و قاعده تخلّف ناپذیر است، هرکس که بخواهد مانع از تحقّق این جامعه مهدوی شود معارضه و ممانعت وی در هم کوبیده می شود.
راه سعادت
در اینجا تذکر این نکته مناسب است که تا دنیا به آن جامعه بزرگ مهدوی نرسیده است جامعه های کوچک اگر بخواهند در سعادت، آسایش، قدرت، قوّت، عزّت و عدالت، زندگی کنند باید همان اصول و مبانی جامعه مهدوی را اصل و مبنای حیات اجتماعی، سیاسی و اقتصادی خود قرار دهند و آن را معیار بدانند و صلاح یا فساد خود را با آن بسنجند.
نمونه ای از جامعه مهدوی
اکنون با این میزان از جوامع کوچک شهری و روستایی، می توان جامعه ای را که مهدوی است شناسایی کرد؛ در هر شهر و روستایی که حقّ رعایت می شود، از حقّ حمایت می کنند، به حقّ عمل می نمایند، اتّحاد و برادری به چشم می خورد، تعلیم وتربیت صحیح و تقدیر از اخیار و دانشمندان در آنجا رایج است، در امانت، خیانت نمی کنند و خلاصه، حیات دینی و انسانی دارند؛ آن جامعه ـ اگرچه یک روستا باشد ـ جامعه مهدوی است.
من از خداوند منّان می خواهم که فرج آن امام عزیز و مصلح جهانی را نزدیک نماید و همه ما را از یاوران و سربازان حقیقی ایشان قرار دهد و اسلام و اسلامیان را نصرت و قوّت و شوکت عنایت فرماید.
وَالسَّلَامُ عَلَیکُمْ وَرَحْمَه اللّهِ وَبَرَکاتُهُ
شعبان المعظم 1424
لطف الله صافی
مطالب مرتبط را از لینک های زیر پیگیری نمایید:
همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره 12) وظیفه منتظران در پاسداشت نعمت ولایت
ثبت دیدگاه