ایشان بسیاری از ادعیه را حفظ بودند مثل دعای کمیل، دعای ندبه، ادعیه صحیفه سجادیه، دعای ابوحمزۀ ثمالی، دعای عهد و میفرمودند من از زمانی که دعای عهد را یاد گرفتم، هیچ صبحی نگذشت که این دعا را نخوانم و از همان دوران نوجوانی بر این دعا مداومت داشتم.
چه کنیم تا حالت راز و نیاز و دعا را در خود به وجود آوریم؟
در ادعیه رسیده از معصومین علیهم السلام دیده مى شود که بسیار، راز و نیاز و توبه و درخواست بخشش از گناه مى شود. با توجه به اینکه امامان علیهم السلام معصوم هستند، چرا این قدر به درگاه خداوند ناله و توبه مى نمایند؟ مگر مرتکب گناه شده اند؟