احکام بول و غائط كردن

احكام تخلى‏

بول و غائط كردن‏

مسأله 57. واجب است انسان وقت تخلی و مواقع دیگر، عورت خود را از كسانی كه مكلفند اگر چه مثل خواهر و مادر با او محرم باشند، و هم‌چنین از دیوانه و بچه‎های ممیز كه خوب و بد را می‌فهمند بپوشاند، ولی زن و شوهر لازم نیست عورت خود را از یكدیگر بپوشانند.

مسأله 58. لازم نیست با چیز مخصوصی عورت خود را بپوشاند و اگر مثلاً با دست هم آن را بپوشاند كافی است.

مسأله 59. موقع تخلی باید طرف جلوی بدن، یعنی شكم و سینه و زانوها رو به قبله یا پشت به قبله نباشد.

مسأله 60. اگر موقع تخلی طرف جلوی بدن كسی رو به قبله یا پشت به قبله باشد و عورت را از قبله بگرداند كفایت نمی‎كند، و اگر جلوی بدن او رو به قبله یا پشت به قبله نباشد، احتیاط واجب آن است كه عورت را رو به قبله یا پشت به قبله ننماید.

مسأله 61. احتیاط مستحب آن است كه طرف جلوی بدن در موقع استبراء -كه احكام آن بعداً گفته می‎شود- و موقع تطهیر مخرج بول و غائط، رو به قبله و پشت به قبله نباشد.

مسأله 62. اگر برای آن‌كه نامحرم او را نبیند مجبور شود رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند، اشكال ندارد؛ و نیز اگر از راه دیگر ناچار باشد كه رو به قبله یا پشت به قبله بنشیند، مانعی ندارد.

مسأله 63. احتیاط واجب آن است كه بچه را در وقت تخلی رو به قبله یا پشت به قبله ننشانند ولی اگر خود بچه بنشیند، جلوگیری از او واجب نیست.

مسأله 64. در چهار جا تخلی حرام است:

اول: در كوچه‎های بن بست، در صورتی كه صاحبانش اجازه نداده باشند.

دوم: در ملك كسی كه اجازه تخلی نداده است.

سوم: در جایی كه برای عده مخصوصی وقف شده‎ است، مثل بعضی ‎از مدرسه‎ها.

چهارم: روی قبر مؤمنین در صورتی كه بی‎احترامی به آنان باشد.

مسأله 65. در سه صورت مخرج غائط فقط با آب پاك می‎شود:

اول: آن كه با غائط نجاست دیگری، مثل خون بیرون آمده باشد.

دوم: آن كه نجاستی از خارج به مخرج غائط رسیده باشد.

سوم: آن كه اطراف مخرج بیشتر از مقدار معمول آلوده شده باشد.

و در غیر این سه صورت می‌شود مخرج را با آب شست و یا به دستوری كه بعداً گفته می‎شود با پارچه و سنگ و مانند این‌ها پاك كرد، اگر چه شستن با آب بهتر است.

مسأله 66. مخرج بول با غیر آب، پاک نمی‎شود؛ و در كُر و جاری اگر بعد از بر طرف‌شدن بول یک مرتبه بشویند كافی است، ولی با آب قلیل بنابر احتیاط باید دو مرتبه شست، و بهتر است سه مرتبه شسته شود.

مسأله 67. اگر مخرج غائط را با آب بشویند، باید چیزی از غائط در آن نماند، ولی باقی‌ماندن رنگ و بوی آن مانعی ندارد، و اگر در دفعه اول طوری شسته شود كه ذره‎ای از غائط در آن نماند، دوباره شستن لازم نیست.

مسأله 68. با سنگ و كلوخ و مانند این‌ها اگر خشك و پاک باشند می‎شود مخرج غائط را تطهیر كرد، و چنان‌چه رطوبت كمی داشته باشند كه به مخرج نرسد اشكال ندارد، ولی سزاوار است از سه دفعه كمتر نباشد اگر چه اقوی آن است كه پاک می‎شود اگر به یك مرتبه یا دو مرتبه مخرج پاكیزه شود.

مسأله 69. احتیاط واجب آن است كه سنگ یا پارچه‎ای كه غائط را با آن بر طرف می‎كنند، سه قطعه باشد و اگر با سه سنگ بر طرف نشود، باید به قدری سنگ‎ها را اضافه نمایند تا مخرج كاملاً پاكیزه شود، ولی باقیماندن ذره‌های كوچكی كه دیده نمی‎شود اشكال ندارد.

مسأله 70. پاك‌كردن مخرج غائط با چیزهایی كه احترام آن‌ها لازم است، مانند كاغذی كه اسم خدا و پیغمبران بر آن نوشته شده معصیت و حرام است، و پاك‌شدن مخرج با استنجاء به سرگین و استخوان محل اشكال است.

مسأله 71. اگر شك كند كه مخرج را تطهیر كرده یا نه اگر چه همیشه بعد از بول یا غائط فوراً تطهیر می‎كرده، احتیاط واجب آن است كه تطهیر نماید.

مسأله 72. اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز، مخرج را تطهیر كرده یا نه، نمازی كه خوانده صحیح است، ولی برای نمازهای بعد باید تطهیر كند.

برای بازگشت به صفحه رساله بر روی لینک زیر کلیک نمایید:

رساله توضیح المسائل حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (قدس سره)