کلام ناب
همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره 6) نامگذاری دهه مهدویت
همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره 5) از دین خدا دفاع کنید
همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره 4) سعادت در گرو رضایت امام زمان (عج)
همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره 3) عوامل سرور و حزن امام عصر (عج)
همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره 2) قوت نورانیت ولایت امام عصر (عج)
همراه با ماه شعبان ماه امید و انتظار- (شماره ۱) شوق دیدار
نوشتاری بمناسبت عید بزرگ مبعث
یادداشتی به مناسبت سالروز رحلت حضرت زینب کبری سلام الله علیها
نوشتاری از مرجع ولائی حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی قدس سره بمناسبت ولادت با سعادت حضرت امیرالمومنین علی بن ابی طالب علیهما السلام
در این پیام که حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی قدس سره سالهای گذشته برای برگزار کنندگان همایش غدیر ارسال کرده بودند، ضمن تاکید بر ضروری بودن این همایش ها و جشن ها برای شناساندن غدیر و تبلیغ و نشر رسالت غدیر، استمرار غدیر را در ولایت امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف دانستند.
استاد عالیقدر حاج شیخ محمد حسن صافی گلپایگانی در آستانه دهه مبارک امامت و ولایت با حضور در مدرسه خاتم الاوصیاء علیه السلام با جمعی از طلاب و مبلغین غدیر دیدار و برای ایشان سخنان ارزشمندی بیان داشتند.
با اینکه خداى تعالى مى فرماید: «وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیرَ الزَّادِ التَّقْوَى»، و به همین آیه هم در نهج البلاغه استناد شده است، چگونه به حضرت امیر علیه السلام نسبت داده شده که فرمود: وَحَمْلُ الزَّادِ أَقْبَحُ کلِّ شَیءٍ إِذَا کانَ الْوُفُودُ عَلَى الْکرِیمِ
رمضان در تاریخ – سلسله نوشتارهای مرجع ولائی آیت الله العظمی صافی گلپایگانی قدس سره – شماره 4 – روز دوازدهم ماه رمضان روز عقد اخوت و برادری و عقد اخوت بین پیامبر و امیر المومنین علی علیهما السلام
دیدار جمعی از طلاب و فضلای شهر گلپایگان با آیت الله زاده معظم استاد حاج شیخ محمد حسن صافی گلپایگانی
چرا حضرت رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم برخى از کسانى را که پس از آن حضرت، خط سیر خود را عوض کردند و سفارش ها و توصیه هاى آن حضرت را در امر ولایت کنار گذاشته و با آن مخالفت کردند، مورد لطف خود قرار مى داد؛ تا حدّى که با دختران آنها ازدواج کرد و موجب نفوذ موقعیت اجتماعى آنان گردید؟
سوال: با وجود اهمیتى که ولایت حضرت امیر علیه السلام در مذهب شیعه دارد، سرّ اینکه در اذان و اقامه و تشهّد نماز، شهادت به امامت آن بزرگوار مقرّر و تصریح نشده ـ مگر به عنوان تیمّن و تبرّک ـ چیست؟
مى دانیم حضرت على علیه السلام در هنگام نماز به چیزى غیر از خدا توجه نداشتند. در روایت است که تیرى از پاى آن حضرت در هنگامى که مشغول نماز بودند، برگرفتند و ایشان متوجه نشدند؛ بنابراین چرا به هنگام رکوع متوجه فقیر داخل مسجد شدند و انگشتر خود را به او دادند؟
آیا روایتى که در آن گفته شده حضرت على علیه السلام را با رسن پیچیده اند و ایشان را براى بیعت با ابوبکر به مسجد برده اند صحت دارد؟