معنای عرش در آیه «الرحمن علی العرش استوی»

در آیه: «الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى‏»، معناى عرش چیست؟ «استواء بر عرش» یعنى چه؟ و با اینکه قرآن از خداوند است، چرا در بعضى از آیات لفظ «ما» (صیغه متکلم مع الغیر) به کار رفته است؟