اضافه تشریفی بودن نفخ روح در آیه «نَفَخْتُ فیهِ مِنْ رُوحِی»

پاسخ به دو سوال عقیدتی: 1- در مورد آیه شریفه «نَفَخْتُ فیهِ مِنْ رُوحِی»، مى‌گویند: اضافه تشریفى است؛ یعنى هرچه عزّت شرافت دارد خدا به خود نسبت مى‌دهد؛ با‌ اینکه گاهى ظاهراً نسبت عذاب را هم به خود داده: «إِنَّ عَذَابِی لَشَدِیدٌ»؛ شما در این باره چه مى‌فرمایید؟ 2- ما قائلیم که خدا واحد است؛ اما عده‌اى گویند: «در هر کس، البته جزئى از روح خدا دمیده شده است و همراه روى هم که جمع شود باز مى‌شود یکى»؛ شما در این باره چه مى‌فرمایید؟