کلام ناب
رابطه توحید و ولایت شرح حدیثی از حضرت امام رضا علیه السلام
جهان بشریت در سوگ خاتم الانبیاء
دلائل پیشنهاد نشدن صلح از جانب امام علیه السلام
دفع اغفال و پیشنهادهای داده نشده
ماهیت قیام امام علیه السلام بخش دوم
ماهیت قیام امام علیه السلام و رد شبهات نویسنده شهید جاوید
خطبه «لا أَرَىَ الْـمَوْتَ إِلا سَعَادَه»
تحقیق در عبارت زیارت اربعین وبذل مهجته فیک لیستنقذ عبادک من الجهاله
در ادعیه رسیده از معصومین علیهم السلام دیده مى شود که بسیار، راز و نیاز و توبه و درخواست بخشش از گناه مى شود. با توجه به اینکه امامان علیهم السلام معصوم هستند، چرا این قدر به درگاه خداوند ناله و توبه مى نمایند؟ مگر مرتکب گناه شده اند؟
استدعا دارم نظر مبارک خود را در خصوص حدیث «اَلْفَقْرُ فَخْرِی» که مى گویند منسوب به رسول اکرم صلی الله علیه و آله مى باشد، بیان فرمایید. در احادیث بی شمار دیگرى از جمله دعاى بعد از نماز ایام مبارک رمضان آمده است که: «اَللَّهُمَّ أَغْنِ کلَّ فَقِیرٍ»، اگر فقر، مایه افتخار و مباهات باشد، چگونه در دعاى مذکور براى برطرف شدن آن دعا شده است؟
خواهشمند است تعریفى از عرفان و عارف در اسلام مرقوم فرمائید و آیا افراد مخصوصى به این مقام مى رسند یا براى هر شخصی ممکن است؟
اولاً آیا براى سادات جایى به نام «زمهریر» به جاى جهنم نیامده است و همه انسان ها را در رسیدگى به اعمالشان یکسان برشمرده است؟ ثانیاً: آیا بردن سادات گناهکار به جایى به نام «زمهریر» به جاى جهنّم، با عدل الهى ـ که همه انسان ها را یکسان مى داند و در رسیدگى به اعمالشان تفاوتى قائل نیست ـ ناسازگار نیست؟
درباره ثواب هایى که براى برخى از اعمال در احادیث ذکر شده (مثلاً اگر کسى سوره «المطفّفین» را بخواند خداوند ایمنى در روز قیامت را به او عطا مى کند و ... ). سؤال این است که آیا اگر هر انسان عادى این اعمال را انجام دهد مشمول ثواب آن مى شود و یا اینکه انجام این اعمال باید با شرایط خاصى باشد تا ثواب آن به انسان برسد؟
آیا خارج شدن خانم ها از منزل با مانتو شلوار از نظر شرعى اشکال دارد؟ اگر اشکال دارد، لطفاً بفرمایید چرا؟
دختر نمونه کیست؟ (پاسخ مرجع ولائی حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی قدس سره به نامه ای درباره ملاک های دختر نمونه به مناسبت میلاد حضرت معصومه علیها السلام و روز دختر)
ظاهراً روزى حضرت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم بیمار بودند و امیرالمؤمنین علیه السلام موظّف بودند که بدن حضرت یا سر حضرت را روى پاى خود نگه دارند. در این حال پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم به خواب رفتند و نزدیک مغرب شد و براى اینکه نماز حضرت امیر علیه السلام قضا نشود، ردّ الشمس شد. تفصیل این جریان چیست؟ و روایت آن در کجا مذکور است؟
فی حدیث عن رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم: قَالَ اللهُ تَبَارَک وَتَعَالَى کلُّ عَمَلِ ابْنِ آدَمَ هُوَ لَهُ غَیرَ الصِّیامِ هُوَ لِی، وَأَنَا أَجْزِی بِهِ» (خصال). مراد از فرمایش خداى تعالى چیست؟
با اینکه خداى تعالى مى فرماید: «وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَیرَ الزَّادِ التَّقْوَى»، و به همین آیه هم در نهج البلاغه استناد شده است، چگونه به حضرت امیر علیه السلام نسبت داده شده که فرمود: وَحَمْلُ الزَّادِ أَقْبَحُ کلِّ شَیءٍ إِذَا کانَ الْوُفُودُ عَلَى الْکرِیمِ