احکام نماز
نماز مهمترين اعمال دينى است که اگر قبول درگاه خداوند عالم شود، عبادت هاى ديگر هم قبول مى شود، و اگر پذيرفته نشود، اعمال ديگر هم قبول نمى شود؛ و همانطور که اگر انسان شبانه روزى پنج نوبت در نهر آبى شستشو کند، چرک در بدنش نمى ماند، نمازهاى پنج گانه هم انسان را از گناهان پاک مى کند، و سزاوار است که انسان نماز را در اول وقت بخواند، و کسى که نماز را پست و سبک شمارد، مانند کسى است که نماز نمى خواند.
پيغمبر اکرم صلى الله عليه و آله فرمود: کسى که به نماز اهميت ندهد، و آن را سبک شمارد، سزاوار عذاب آخرت است. روزى حضرت در مسجد تشريف داشتند. مردى وارد و مشغول نماز شد، و رکوع و سجودش را کاملاً به جا نياورد. حضرت فرمودند: اگر اين مرد در حالى که نمازش اين طور است از دنيا برود، به دين من از دنيا نرفته است. پس انسان بايد مواظب باشد که با عجله و شتابزدگى نماز نخواند، و در حال نماز به ياد خدا و با خضوع و خشوع و وقار باشد، و متوجه باشد که با چه کسى سخن مى گويد، و خود را در مقابل عظمت و بزرگى خداوند عالم، بسيار پست و ناچيز ببيند، و اگر انسان در موقع نماز کاملاً به اين مطلب توجه کند، از خود بى خبر مى شود، چنان که در حال نماز تير را از پاى مبارک اميرالمؤمنين عليه السلام بيرون کشيدند، و آن حضرت متوجه نشدند.
و نيز بايد نمازگزار توبه و استغفار نمايد، و گناهانى که مانع قبول شدن نماز است، مانند حسد، کبر، غيبت، خوردن حرام، آشاميدن مسکرات و ندادن خمس و زکات، بلکه هر معصيتى را ترک کند، و همچنين سزاوار است کارهايى که ثواب نماز را کم مى کند به جا نياورد، مثلاً در حال خواب آلودگى و خوددارى از بول به نماز نايستد، و در موقع نماز به آسمان نگاه نکند، و نيز کارهايى که ثواب نماز را زياد مى کند به جا آورد، مثلاً انگشترى عقيق به دست کند، و لباس پاکيزه بپوشد، و شانه و مسواک کند، و خود را خوشبو نمايد.
برای بازگشت به صفحه رساله بر روی لینک زیر کلیک نمایید:
رساله توضیح المسائل حضرت آیت الله العظمی صافی گلپایگانی (قدس سره)



















ثبت دیدگاه