فصل بيست و ششم: فلسفه تأخير ظهور با فراهم بودن شرايط
در طول تاريخ گاهي به شرايط و فرصتهايي برميخوريم كه گمان ميرود زمينه ظهور فراهم شده مثلاً استقبال مردم از دين و فداكاري در راه اسلام و بذل جان و شهادت به خاطر آن به قدري زياد و با شور و هيجان است كه به نظر ميآيد كه نه تنها سيصد و سيزده نفر بلكه بيش از هزارها نفر آماده جاننثاري در ركاب امام عليهالسلام هستند با وجود اين،سرّ تأخير ظهور چيست؟
راجع به فراهم بودن شرايط ظهور امام زمان عليهالسلام،
اولاً :كسي نميتواند به طور يقين اظهار اطلاع كند يعني بگويد همه شرايط فراهم شده است، زيرا خود اين ادعا احتياج به علم به جميع شرايط دارد چون ممكن است احاديث متضمن بيان همه شرائط نباشند.
ثانياً : بر فرض كه شرايط، منحصر در آن موارد باشد كه در روايات آمده است با اين حال همان طوركه صدوق ـ عليه الرحمه ـ فرموده است واقعاً نميتوان مطمئن بود كه فرضاً همان سيصدوسيزده نفر اصحاب خاص و سائر شرايط موجود شده باشد.
چون اگر تمام اوضاع و شرائط بر حسب ظاهر حكايت از فراهم بودن زمينه ظهور داشت، بدون اين كه مثلاً وجود افراد خالصي را كه بتوانند در شمار سيصد و سيزده نفر از اصحاب حضرت صاحب عليهالسلام باشند انكار كنيم. اين ادعا را هم نميتوانيم بكنيم كه همه افراد مانند "سلمان" و "ابوذر" و "مقداد" و "رشيد هجري" و "اصحاب كربلا" ميباشند.
در وضعيت كنوني با همه ادعاهايي كه در جامعه ما براي بازگشت به اسلام و اسلامخواهي مطرح ميشود و البته باعث افتخار است اما باز هم ميبينيم احكام الهي را در بسياري از مسائل سياسي، اقتصادي، اجتماعي، خيليها زير سؤال ميبرند و تا آن جا كه بعضي احكام دين را كه اختصاص به زمان و يا مكان خاصّي ندارد مختص به همان عصر پيغمبر صلّي الله عليه وآله ميدانند به اين بهانه از زير بار تكليف شانه خالي ميكنند، با وجود چنين اشخاصي و حوادثي چگونه ميتوانيم بگوييم اوضاع براي ظهور آماده شده است تا چه رسد به اين كه از علت تأخير سؤال كنيم.
بنابر اين در اين مسئله سزاوار است تسليم حكم و اراده خداوند عالم باشيم و فضيلت انتظار ظهور را از دست ندهيم و همان گونه كه در روايت "علي بن مهزيار" اشاره شده است محجوب بودن آن حضرت را به اعمال خود نسبت بدهيم و هميشه ياد آن حضرت را در دلهايمان زنده نگهداريم و سعي كنيم از طريق اصلاح اعمال خود زمينه ظهور حضرتش را هر چه بيشتر فراهم كنيم