فصل بيست و دوم: القاب امام دوازدهم
آيا زياد بودن لقبهاي امام عصر ـ ارواحنا فداه ـ به خاطر زيادي ويژگيهاي ذاتي و روحي و جسمي او است و يا اين امر ناشي از بزرگي كارهاي اصلاحي او ميباشد؟
از روايات استفاده ميشود كه نامهاي مبارك امام دوازدهم عليهالسلام عبارتند از : قائم، مهدي، غايب و حجت. به علاوه احاديث مختلف از آن حضرت با عناويني چون: حجةالله، خليفةالله و القائم هم ياد شده است و علت زياد بودن لقبهاي آن حضرت همان دو جهتي است كه به آن اشاره شده است، البته در ميان اين القاب بعضي مشهورترند.
ممكن است اوضاع و احوال در يك زمان موجب توجه بيشتر مردم به يكي از اين لقبها و يا صفات بشود و يا جنبه خاصي از مسأله بيشتر مطرح گردد، در نتيجه سخنرانان و نويسندگان و يا شاعران آن لقب يا جنبه خاص را بيشتر مورد توجه قرار دهند، نظير اسماءالحسني خداوند متعال كه شرايط و احوال شخصي يا عمومي مردم موجب ميشود كه به يكي از آن اسمها مثلاً اسم "الشّافي" يا "السّلام" يا "الحافظ" يا "الرّازق" بيشتر توجه داشته باشند و خدا را با آن اسم بخوانند، اما اين بدان معني نيست كه سائر اسماءالحسني وجه تسميه ندارند.
بنابراين هر يك از اسمها و القاب امام زمان عليهالسلام به يكي از اوصاف يا اعمال آن حضرت اشاره دارند و از اغلب آنها در رواياتي كه اصل مسأله امام دوازدهم و ظهورش را مطرح كردهاند ياد شده است، يعني آن حضرت حتي سالها قبل از آن كه خود و پدرشان متولد شده باشند با اين نامها و لقبها مشهور بودهاند.
و در اين جهت كه امام دوازدهم همان حضرت مهدي و حضرت مهدي همان امام دوازدهم است، عالمان بزرگ اهل تسنن با شيعه موافقت دارند و از همين رو افرادي مثل ابوداود ـ مؤلف كتاب سنن ـ اخبار امامان دوازدهگانه را در كتاب "المهدي" روايت كرده است كه در القاب آن حضرت، به موعود انبيا بودن و حَسَب و نَسَب او اشاره ميشود.