The holy Prophet(SAW):The world will not come to an end until a man from my family (ahl al-bayt), who will be called al-Mahdi, emerges to rule upon my community.(Bihar al-anwar,V51,P75)

پيشگفتار

بسم الله الرحمن الرحيم

اكنون كه نوشتن اين نوشتار را آغاز مي‎كنم، ساعات پاياني سال 1410 هجري قمري است و حدود دو ساعت ديگر به وقت لندن، سال 1411 (شب اول محرّم) آغاز مي‎شود. مدارس و كلاس‌هاي مكتب حسيني در تمام بلاد، شهرها و دهستانهاي شيعه‎نشين و هركجا كه چند نفر شيعه باشد، باز مي‎گردد. بلكه اگر در نقطه‎اي از جهان فقط يك نفر شيعه باشد همان يك نفر با خواندن تاريخ واقعه جانسوز كربلا، يا با خواندن اشعار، مراثي، نوحه و گريه، در اين كلاس ثبت‎نام مي‎نمايد.

همگان با حضور در اين مدارس و مجالس تعزيه و سوگواري از مولاي آزاد مردانِ جهان، درس ايمان و ايثار گرفته و در حمايت از حق و امتناع از همكاري با ظالم و تلاش براي اعانت مظلوم و محكوم كردن استكبار و استعباد، تجليل به عمل مي‎آورند. و ياد قيام، نهضت و فداكاري آن حضرت و اصحاب با وفايش را گرامي مي‎دارند.

در شهر لندن ـ پايتخت انگلستان ـ نيز شيعيان در محلاّت و مراكز مختلف مذهبي، از امشب ـ كه شب اول ماه محرّم است ـ مجالسي برقرار نموده و با شور و شوق فراوان و دلهاي مشحون به اخلاص و تألّم، از محرّم استقبال نموده و شعائر و مراسم آن را برگزار مي‎نمايند.

مجمع اسلامي جهاني لندن كه در امر اقامه عزاي عاشورا و ساير روزهاي جشن و عزا وايّام و اعياد اسلامي، مؤسس و پيشقدم بوده نيز از امشب طبق برنامه اعلام شده، مجلس سخنراني، عزاداري، پذيرايي و ضيافت از مؤمنين و مؤمنات خواهد داشت. به اين جهت، در و ديوار مجمع را با پارچه‎هاي سياهي كه مزيّن به اشعار دوازده بند معروف شاعر مرثيه سرا، محتشم كاشاني ـ‎عليه‎الرحمه‎ـ است سياه‎پوش نموده‎اند.

اميد است حقير تا در لندن هستم موفق شوم كه در اين جلسات شركت نموده و خود را با عزيزان مخلصي كه در سوگواري اهل‎بيت ـ‎عليهم‎السلام‎ـ توفيق انجام وظيفه عزاداري مي‎يابند، همنوا سازم. باشد كه از بركت خلوص آنها اين روسياه ضعيف نيز مشمول عنايات حضرت اباعبدالله‎الحسين سيدالشهدا ـ‎عليه‎السلام‎ـ شوم.

ضمناً به اين مناسبت كه قيام سيدالشهدا ـ‎عليه‎السلام‎ـ براي بقاي دينِ توحيد و دفع شرك بود و در حقيقت در كربلا جبهه موحّدين و اهل توحيد و عدل در برابر مشركين و اهل شرك قرار گرفت كه: «العدل والتوحيد علويان والجبر والتشبيه امويان» بر اين شدم كه توسلاً به آن شهيدالموحدين و موحدالشهدا پيرامون ده بخش از بخشهاي دعاي مشحون به معارف توحيدي آن حضرت، كه در روز عرفه با آن حال سراسر خلوص، توجه و چشم گريان انشا و قراءت فرمود، كلمه‎اي تقديم نمايم.

و پيش از ورود در اين درياي ژرف بيكران، پيرامون اهميّت دعا و نقش آن در حيات عرفاني و اجتماعي انسان و پرسشي كه در بعض اذهان است، دو مطلب را زير عنوان: فضيلت دعا و توضيح مهم به عرض مي‎رسانم.

چون اين كتاب در حال بيماري و گاه در بيمارستان بدون مراجعه به كتاب و مآخذ لازم، نگارش يافته، اميد است خوانندگان عزيز از نواقص يا اشتباهاتي كه در اين نوشته واقع شده است چشم پوشيده و با قلم شريف خود آن را اصلاح فرمايند.

ومن الله نسئل التوفيق و نستعينه و عليه التكلان.