شب عاشورا

امشب براستي شب ما روز ماتم است *** جانها برنج اندر و دلها پر از غم است

اين شام محنت است و يا روز رستخيز *** يا خود شب وداع امام معظم است

تنها نه از زمين بفلك مي‎رود فغان *** كاندر سپهر نيز بپاشور و ماتم است

حال عزيز فاطمه امشب بكربلا *** چون تار موي زينب غمديده درهم است

امشب گر آسمان بتپد بر زمين رواست *** فردا بخون تپان تن سلطان اكرم است

امشب بدشت ماريه زاطفال تشنه كام *** بانگ فغان و ولوله تا چرخ اعظم است

ذرّات عالمند در افغان و ناله چون *** يكذره زآفتاب وجودش دو عالم است

اي ديده خون ببار كه فردا بزخم شاه *** از سمّ اسب سركش كفار مرهم است

افروخت تشنگي بدلش آتش آنچنان *** كاندر بهشت چشم نبي باز چون يم است

شرط است تار هستي از اين غم‎گسيختن *** آن را كه تار عشق حسينيش محكم است

(صافي) بس است خاك بسر كن كه درغمش *** اول كسي كه خاك بسر كرد آدم‎است1