1 ـ تقرب و ارتقاء درجه
يكي از بزرگترين نتايج قيام سيد الشهداء ـعليه السّلامـ ، ثمرات قرب و ارتقاء درجه آن حضرت در نزد خداوند متعال است.
بطوريكه از احاديث و اخبار استفاده ميشود، فداكاري حسين ـعليه السّلامـ ، و تحمل آن نوائب و مصائب در راه خدا و نجات دين خدا، نتائج عظيمه و بركات كثيره بخشيد كه زبان و قلم ما از توصيف و تشريح آن عاجز است.
بهتر اينست كه خوانندگان; خود كتابهاي حديث و مقاتل مانند عوالم، بحار، نفس المهموم و كتابهاي فارسي مثل ناسخ التواريخ را مطالعه كنند و اخباري را كه در فضيلت و تقدير از فداكاري حسين ـعليه السّلامـ و اصحاب و دوستان و شيعيان و زوار و گريه كنندگان در مصيبت آن حضرت و انشاد شعر، و گريانيدن و ياد از تشنگي آن شهيد مظلوم در هنگام نوشيدن آب، روايت شده بخوانند تا بدانند خداوند متعال حسين ـعليه السّلامـ را به چه انعامات عاليه و اكرامات عظيمه مخصوص گردانيده است.
فقط ما براي تيمن و تبرك يكي از آن احاديث را در اينجا نقل ميكنيم:
شيخ صدوق رضوان الله عليه به سند خود از حضرت باقر يا حضرت صادق ـعليهما السّلامـ روايت كرده كه پيغمبر ـصلّيالله عليه و آله وسلّمـ در خانه امّ سلمه ـرضي الله عنهاـ بود، و به او فرمود: كسي بر من وارد نشود، در اين اثنا حسين ـعليه السّلامـ آمد و ام سلمه نتوانست او را منع كند، حسين بر پيغمبر ـصلّي الله عليه و آله و سلّمـ وارد شد، و امّ سلمه نيز به دنبال او شرفياب شد، ديد حسين بر سينه پيغمبر است، و پيغمبر گريه ميكند، و در دستش چيزي است كه آن را ميگرداند، پس فرمود: اي امّ سلمه اين جبرئيل است كه به من خبرميدهد، اين (حسين) مقتول است و اين خاك زميني است كه در آن كشته ميشود، آن را نزد خود نگهدار، وقتي كه تبديل به خون شد، حبيب من كشته شده است. امّ سلمه عرض كرد: يا رسول الله از خدا بخواه تا كشته شدن را از او دفع كند، فرمود: خواستم، پس خدا وحي كرد كه براي او درجهاي است كه به آن درجه احدي از مخلوق نميرسد، و همانا كه براي او شيعهاي است كه شفاعت ميكنند، و شفاعتشان پذيرفته ميشود، و همانا مهدي ـعليه السّلامـ از فرزندان اوست، پس خوشا به حال كسي كه از دوستان حسين ـعليه السّلامـ باشد، و شيعيان او به خدا سوگند روز قيامت رستگارند1.