دفع اشتباه كاري
مسلّم است هركس تاريخ قيام حسيني را مطالعه نمايد شيفته و دلباخته فداكاري و حق پرستي آن حضرت ميشود و براي او شكي باقي نميماند كه حسين مرد حق بود و براي حق قيام كرد و جان خود و عزيزترين ياران را در راه حق داد.
اگر كسي بخواهد بر اساس دشمني با اسلام و خاندان رسالت و ولايت، يا همكاري با سياست استعمارگران و پارهاي از خاورشناسان مزدور استعمار (مانند لامنس)، از بنياميه و يزيد دفاع نمايد يا با خرده گيريهاي مغرضانه از عظمت اين نهضت بكاهد و افراد بياطلاعي را كه وارد محيط اسلام نيستند و به شخصيت و مقام ارجمند ديني حسين ـعليه السّلامـ معرفت ندارند، گمراه سازد، نخواهد توانست; زيرا حربه تهمت و افترا، اگر در موارد ديگر كارگر شده در اينجا تاثير نكرد، و خلوص حسين در فداكاري در راه دين و حمايت از حق چنان ظاهر شد كه تمام پردههاي ابهام و اشتباه كاريها را پاره ساخت.
حتي خود بنياميه چون ديدند حسين را نميتوان به تهمتهاي سياسي، يعني طلب سلطنت و جاه آلوده كرد و براي قتل آن حضرت هيچ عذر مقبول ندارند، هركدام براي اينكه دامن خود را از عار و ننگ اين ظلم فجيع پاك سازند شركت خود را در قتل امام انكار مينمودند و هركس ديگري را مقصر قلمداد ميكرد، با اين همه نتوانستند در جامعه اسلامي خود را در ارتكاب قتل آن حضرت معذور معرفي كنند.
كساني كه از روي اغراض پليد خواستهاند از اهميت و اعتبار اين نهضت بكاهند معدود و انگشت شمارند.
يكي از اين افراد كه در پيشينيان شايد در اين گمراهي; و انحراف فكري منفرد باشد ابوبكر بن العربي است كه به او نسبت ميدهند گفته است
«اِنَّ حسيناً قُتِلَ بِسَيْفِ جَدِّهِ1»
حسين عليه السّلام با شمشير جدش كشته شد!.
اين كلام اگر چه بظاهر دفاع از كشندگان حسين ـعليه السّلامـ است كه برحسب روايات متواتره و اجماع امت، بزرگترين جنايتها را مرتكب شده و خشم خدا و رسول و شقاوت و خسران دنيا و آخرت را براي خود خريدند; ولي در واقع اسائه ادب گستاخي به مقام شامخ پيغمبر اكرم ـصلّيالله عليه و آله وسلّمـ است.
ابن العربي گمان كرده كه شمشير رسالت و نبوّت، شمشير ضحاك و چنگيز بوده است كه حسين ـعليه السّلامـ با آن كشته شود.
ابن العربي ميگويد: آن شمشير ستمي كه به دست بنياميه بود، شمشير پيغمبر بود!
ميگويد: آن شمشيري كه معاويه با آن خون مسلمانان بيگناه، و صحابه عاليقدر و تابعين را ريخت شمشير پيغمبر بود!
ميگويد: آن شمشيري كه مرداني مانند عمار، اويس، خزيمه، ابن تيهان، حجر بن عدي و ساير شهداي مرج راهط، و رشيد هجري و ميثم تمار با آن كشته شدند شمشير پيغمبر بود.
ابن العربي ميگويد: آن شمشيري كه مدينه را قتل عام كرد و در حرم پيغمبر خون مسلمانها را ريخت، و حرمت مقدسات اسلامي را هتك، و ناموس زنان با عفت و نجابت مدينه را به باد داد، شمشير پيغمبر بود. و بالأخره ميگويد: شمشيري كه به دست يزيد، زياد، ابن زياد، مسلم بن عقبه، بسر بن ارطاة و حصين بن نمير و حجاج و وليد و امثال اين ستمكاران بود، شمشير پيغمبر بود!
1 ـ سمو المعني، ص 71.