احكام امر به معروف و نهي از منكر
294. آيا كسي كه خودش به معروف عمل نميكند و مرتكبگناه ميشود، حق دارد ديگران را امر ونهيكند؟
آري، بر او هم واجب است كه با تحقّق شرايط، امر به معروف و نهي از منكر كند؛ البته بايد بداند كه اگر بخواهد سخنش در قلب ديگران جاي گيرد و تأثير بگذارد، با عمل و رفتار خود بهتر ميتواند به اين هدف دست يابد.
295. شرايط امر به معروف و نهي از منكر چيست؟
1. آمر و ناهي، بايد معروف و منكر را بشناسند.
2. احتمال دهد امر و نهي او تأثير دارد.
3. امر و نهي، مفسدهاي (ضرر جاني، مالي مهم و آبرويي) نداشته باشد.
4. كسي كه معروف را ترك ميكند، و نيز كسي كه منكر را انجام ميدهد، بر ادامه عمل خود اصرار داشته باشد.
296. آيا امر به معروف و نهي از منكر بر شخصي كه شناخت و آگاهي كافي از معروف و منكر ندارد، واجب است؟
خير، واجب نيست؛ ولي بايد شرايط و مسائل امر به معروف را ياد بگيرد تا دچار اشتباه نگردد.
297. اگر كسي عملي را مرتكب شود كه مرجع تقليد من آن را حرام ميداند، ولي به نظر مرجع تقليد خودش جايز است، آيا بايد او را از آن عمل نهي كنم؟
خير، نهي او در اين خصوص مورد ندارد.
298. در فريضه امر به معروف و نهي از منكر، آيا يك بار تذكر دادن كافي است يا بايد چندين بار تكرار كند؟
اگر در تكرار تذكّر، احتمال اثر ميدهد، بايد تكرار كند.
299. اگر پدر و مادر انسان، مرتكب گناه شوند، آيا نهي از منكر آنان بياحترامي محسوب نميشود؟
خير، نهي از منكر آنان. با فراهم بودن شرايط آنـ بر فرزند واجب است؛ البته سعي كند اين كار را با سخن نرم و اخلاق نيك، انجام دهد و اين امر، بياحترامي به آنان محسوب نميشود و اگر تأثير نكرد، وظيفه ديگري ندارد.
300. در زمان حكومت اسلامي، اگر نيروي انتظامي در برخورد با مفاسد اجتماعي از خود جديّت نشان ندهد، وظيفه مردم چيست؟
اين واجب با وجود شرائط از كسي ساقط نميشود، مگر آنكه ديگران به اين فريضه عمل نمايند.
و الحمدلله رب العالمين